Thursday, August 4, 2011

Sit down; Relax

It's been stressful. Didn't plan things to work out this way. Just an another example on how I act based on heart. Should have thought this through!

Thursday, June 16, 2011

It's in you -

In this materialistic world, it's so hard to let go of anything with which you are accustomed with for a long time. 13 years now, didn't get exposed to anything, now with an opportunity to move on, it is unbelievably painful. When i left India, the guilt hit me on my flight from Madras to Bombay, I got sick and i don't remember anything during the flight other than how miserable it was. Now after a long time, its hitting me again!

Friday, May 6, 2011


நன்றி ஆனந்த விகடன்

1. என்னை அணுகி வாய்ப்புக் கேட்ட பல இளைஞர்களிடத்தில் நான் பார்த்துக் கவலைப்படும் மற்றோர் அம்சம் - அவர்களது தீர்மானம் இன்மை. தாங்கள் என்னவாக ஆக வேண்டும் என்பதுபற்றி அவர்களுக்கே இருக்கிற குழப்பம். அசிஸ்டென்ட் என்று துவங்கி, 'கதை சொல்றேன்... பாட்டு எழுதுறேன்... டயலாக் எழுதுறேன்’ என்று சொல்லிக்கொண்டே போய் கடைசியில், 'ஆபீஸ் பாய்னாக்கூட சரி சார்... எப்படியாச்சும் உள்ளே நுழைஞ்சுட்டாப் போதும்’ என்பார்கள். எனக்கு மனசு கஷ்டப்படும். உங்கள் திறமை, உங்கள் தகுதிபற்றி உங்களுக்கே ஒரு தீர்மானமும் நம்பிக்கையும் வேண்டாமா? உங்களை நீங்களே குறைத்துக்கொள்ள வேண்டுமா? அப்படி என்ன அவசியம் சினிமாவுக்கு?

2. ''இந்தப் பருக்கை எத்தனை இடத்தில் தப்பிச்சிருக்கு. அறுவடையில, களத்து மேட்டுல, அரவை ஆலையில, கடையில, அரிசி களைகையில, சாதம் வடிக்கையில... அப்படின்னு எத்தனை இடங்கள்! எங்கேயும் தவறாம அதோட பயனுக்காக எவ்வளது தூரம் கடந்து வந்துச்சு. இப்பப் பாரு... சாதமா மாறி உன் கைக்கு வந்து, கடைசி நொடியில் தவறி விழுந்துடுச்சே... எவ்வளவு பாவம் அது!''

நம்முடைய பிறப்பும் அந்த அரிசிபோலத்தான். நாமும் எத்தனை இடங்களில் இருந்து தப்பித் தப்பி வாழ்வைக் கடந்துகொண்டு இருக்கிறோம். நாம் ஒருபோதும் இந்த அற்புதமான வாழ்வை வீணாக்கிவிடக் கூடாது. கடைசி நிமிடத்தில் தவறிய அந்தப் பருக்கைபோல் தவறிப்போனவர்கள்தான் எத்தனை எத்தனை பேர்!

இதைச் சொல்வதற்கு ஒரு காரணம் உண்டு. மிகப் பெரிய கனவும் உழைப்பும்கொண்டு நீ சினிமாவில் வெல்ல முயலலாம். வெற்றியடைய வாழ்த்துக்கள். ஆனால், அப்படி ஆக முடியாது போனால் அது ஒன்றும் குறைபாடு இல்லை.

சினிமா தவிர்த்தும் வாழ்க்கை மிக உன்னதமானது. பெருமை உடையது. பிரபலம் இல்லாத மனிதனாக வாழ்வது ஒன்றும் குறைச்சலான காரியம் இல்லை.

உன்னை, என்னை உருவாக்கி, இப்போது நாம் இருக்கும் இடத்துக்குக் கொண்டுவந்து சேர்த்திருப்பது வரை, உன் பெற்றோர், என் பெற்றோர் உள்ளிட்ட பல பிரபலமற்றவர்களின் பங்கு இருக்கிறது.

இதுவரை கீழே தவறி விழாத சோற்றுப் பருக்கையாக நீயும் நானும் இப்போது நாம் இருக்கும் இடத்தில் நிற்கிறோம்.

Sunday, April 3, 2011

World Cup

“This is what I dreamt about, growing up”, Sachin Tendulkar.

Until I moved to Madras, cricket is just a sport. How much it lives in the blood of many, well you have to live there to understand. May be that’s the reason why when people talk to me about science of cricket, I kind of rubbish them and normally not continue any discussion on that subject. If you have to compare cricket to education then Madras would be the IIT of Cricket. I have to say not just cricket, sports by itself is something part of Madras. Back in my school days, there is always a 2 sets of groups, one following the top seeds and the other the loveable losers. I have always been sided with the losers, may be because of state of physical condition nevertheless what it did was bring out heated arguments between these group analyzing the best and worst of a match. Be it Wimbledon, Cricket or Soccer match there would always be discussion. What it does is help you learn the game and honestly it did.

I follow Ranji more than Indian Cricket; I know a majority of Ranji players than international players. Not because it’s better but because that’s how I grew up, breeding on Ranji statistics. Growing next to cheapauk, whenever there is Ranji match that evening a Triplicane mama would be discussing about that particular day’s play passionately. We knew about W.V Raman even before he was playing in Ranji (There is of course “Adra Rama” story, which is a different write up).

So you might ask what Madras Miscellany has got anything with World Cup Victory?, Well, for every Tendulkar, Dravid, or even W.V Raman there are thousands of K.P Bhaskars, V Ramnaryan, Kanwaljit Singh or Venkataraman Sivaramakrishnan. These are not ordinary players who were not good enough to represent the country; these are players who are better than so many who have represented India. This article is to show my respect to those, these are individual who didn’t have the dream of lifting the world cup but who dreamt of representing India.

I never believed in luck, even though I want it to be part of my life with no avail. At this time of great joy, celebrating the world cup victory, my mind revolves around these individuals who kept my dream of cricket alive, for whom if the roll of dice has went their way, I wouldn’t be writing anything about them. Respect.